Een nieuw jaar, een nieuw leven....

Hallo lezers,

Het jaar 2009 zal een compleet ander jaar worden voor mij. Dit is het jaar dat ik echt ga scheiden met me vrouw. Onze relatie liep stuk, doordat we niet synchroon meer leefden. Het is niet zo dat we ruzie hebben. Maar op een gegeven moment zag onze relatie er meer uit van goede ouders en goede vrienden. Het man en vrouw zijn was verdwenen. Dit had meerdere oorzaken. Ik zag de beslissing trouwens van mijn vrouw niet aankomen.

Na de geboorte van onze zoon Dean 15 juni 2005 heb ik mijn baan bij AtosOrigin verloren via collectief massa ontslag. Had wel gauw een nieuwe job weer bij Brunel ICT, waren alleen niet de werkzaamheden welke ik ambieer. Op zich had ik er wel vrede mee om een tijdje onder mijn niveau te werken op de Servicedesk van Achmea, duurde alleen wat langer dan ik had gedacht. Bij Atos had ik een leidinggevende functie, en dan nu back to the roots weer ondergeschikt, en ook nog niet gewaardeerd werk doen.

Kreeg met koninginnedag ook nog eens een infectie aan mijn scheenbeen, waardoor ik bijna een fatale bloedvergiftiging heb opgelopen. 8 dagen in het ziekenhuis hiervoor gelegen. Eenmaal uit het ziekenhuis, ontvang ik gratis Suikerziekte. Mijn aalvleesklier heeft een opdoffer ontvangen van de infectie waardoor deze niet meer goed functioneert om genoeg insuline aan te maken.

Een neerwaartse spiraal kun je wel stellen. Klap op de vuurpijl was nog een depressie erachteraan. Ben hiervoor in behandeling geweest bij een psycholoog. Kan je je dan voorstellen dat er iets mis gaat lopen in je relatie?? Ik zag niet dat mijn vrouw het moeilijk had met onze relatie. Ze was niet gelukkig. We hebben er wel eens over gepraat, en ik kreeg dan een waarschuwing van haar. Zo voelt het nu, en doe er wat aan!!! Zat alleen met mezelf in de knoei, hoe kan ik "ons" dan redden???

Ik zag het niet aankomen. Mijn vrouw gooit de handdoek in de ring. Net op het moment dat ik me beter ga voelen. Ik ga beter met mijn werk, heb nieuwe leuke passende uitdagingen gevonden, en zelfs een nieuwe baan. Ik kom thuis met 4 tickets voor Disneyland Parijs, gaat met gezin eten en hoor dan het nieuws. Ik ben kapot. Het valt niet meer te lijmen. Alles geprobeerd ten spijt, maar mijn vrouw kan niet meer. Ze heeft al haar energie in onze relatie gestoken, en is helemaal op. We gaan scheiden, ja echt waar. Na 17 jaar elkaar te kennen, en 9 jaar getrouwd te zijn, is het genoeg.

Ik heb me er nu wel bij neergelegd. Het was een week voor de herfstvakantie. In de vakantie zijn we toch nog met z'n 4 naar Parijs gegaan. Was heel gezellig, maar eenmaal terug in NL konden de emoties niet houden. We hebben toch geprobeert de scheiding, met name ook voor de kids, zo netjes mogelijk te laten verlopen. En dat doen we dan ook, hoe moeilijk dat ook is. Zij krijgt morgen de sleutel voor een nieuw huisje, en ik blijf in het oude huis wonen. We zullen samen het huis inrichten. De kinderen gaan we samen opvoeden, co-ouderschap. Alleen niet op papier, dat is fiscaal onaantrekkelijk voor mijn vrouw. Hoop dat ik gauw over die berg emo's heen ben, kan me er nog steeds niet helemaal bij neerleggen. Ik denk dat zij eenmaal weg is, voor mij het rouwproces kan beginnen. Ik heb een nieuwe liefde gevonden, en dat heet Twitter. Ik leer er online nieuwe mensen kennen, welke ik ook ontmoet op twitmeetings. Ik sinds 1 januari een nieuwe baan bij www.iton.nl in Hengelo. Geen file ritjes meer maken naar her en der projecten in het land. Tevens ga ik morgen sportscholen, dus ik hen een nieuw leven welke in 2009 is begonnen. Of ik dat nu wil of niet, we gaan opnieuw. Aan de andere kant ook wel weer een uitdaging.

Brouw er een eindje aan, ik zal de volgende blog verder typen. Nu publishen.

Tot blogs, of op de twitter op www.twitter.com/djdns

Dennis Wissink
Enschede